sobota, 29 stycznia 2011

2 rozdział książki

No i książka. Pomagała mi w napisaniu jej moja siostrzyczka cioteczna Karolinka :*
                                                2 rozdział pomoc w realizacji: Karolinka.
Rano poszłam po bułki.W pobliżu było... właściwie nie było nikogo. Po paru minutach usłyszałam śmiech... Był bezczelny, taki...taki...znieważający. Nie wiedziałam czy mam się zacząć śmiać czy mdleć z przerażenia. Podeszłam do chłopaka ale on nie przestawał się śmiać "On jest chory czy co? Boli Cię coś gościu?! " myślałam. Był wysoki w czapce z daszkiem którą przykrywał kaptur od jego czarnej bluzy, spodnie były szerokimi dżinsami. Widziałam tylko zarysy jego twarzy. Coś zabłysnęło mi przed oczyma...był to nóż...i...obudziłam się z bólem głowy w swoim pokoju. A jednak nawet w snach nie miałam spokoju... Byłam przestraszona nie tyle co snu, lecz tego że może się sprawdzić. Okłamałam rodziców że mam mdłości i zostałam w domu tak jak mi kazała wczoraj ta dziewczyna... Były moje urodziny więc z samego rana usłyszałam "Wszystkiego Najlepszego mysiu!". Podejrzałam że mama szykuje tort.
Gdzieś po 16:30 zadzwoniła do mnie Majka. Była bardzo zdenerwowana:
-Alicja! Afera! Zaginą Miki!
-Co?!
-Dzisiaj rano Miki zaginą...
-O BOŻE! Jesteś pewna? Skąd wiesz? Ale kied?
-No nie był w szkole, przychodzili tu do szkoły jego rodzice zapytać się czy był.
-Dobra, cześć...
-Nara.
Strasznie się o niego martwiłam. Bardzo go lubiłam, więcej, podobał mi się. Nie wiem dlaczego ale to wszystko było jakieś połączone ze sobą. Pomyślałam że to ja mogłabym być na jego miejscu.
Łzy... strumieniami płynęły mi po policzkach. Wybiegłam z domu. 
-Alicja, gdzie ty... - powiedziała mama lecz nie dokończyła bo i tak nie słuchałam. 
Poszłam tam gdzie chodziłam zawsze gdy było mi źle - na stację kolejową.
                                                                          *
Wiem, banalne no nie? Ale nie miałam weny. Co sądzisz?
 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz